4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?

 All Forums
 Speciaal
 Dicht en schrijf
 Some pulp (fictie)
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Author Topic  

Henri
Administrator

Netherlands
915 Posts

Posted - 29 Apr 2005 :  16:19:00  Show Profile  Visit Henri's Homepage  Reply with Quote
Act 1:

Twee mannen zitten in een cafetaria te ontbijten. Buiten is de zon net opgekomen en de zaak zit vol met mensen die hier eten voordat ze naar hun werk gaan. Olaf is ongeveer 32 jaar oud en is sportief gebouwd, hij heeft zeer kort blond haar en blauwe ogen wat hem een beetje agressief uiterlijk geeft. Bregand is wat korter en heeft donkerblond krullend haar tot net boven zijn schouders en bruine ogen. Hij is wat sympathieker, maar dat is vooral de schijn.
Olaf werkt een omelet naar binnen en Bregand heeft enkelt een kop koffie.

Olaf : Ik snap het niet.
Breg : Wat?
Olaf : Men zegt dat je niet in de hand bijt die je voed.
Breg : Wat?
Olaf : Wat ik bedoel is: Waarom heeft Michel de boel belazerd?
Breg : Maakt dat wat uit dan? Feit is dat hij fout zit, en Manders dat niet toestaat. Wat gebeurd er als hij zegt dat Michel een beste vent is?
Olaf : Dan gaan anderen ook van de taart snoepen.
Breg : Precies, en dat mag niet. En daarom moeten wij een voorbeeld stellen.
Olaf : Godverdomme, en wij moeten het klaren. Hij is een vriend tenslotte en Manders weet dat donders goed.
Breg : Dat is de hele reden waarom wij het moeten doen.
Olaf : Waarom dan?
Breg : Zie je het niet?
Olaf : Wat moet ik zien.
Breg : Nou, wij zijn vrienden. We kennen elkaar al bijna twintig jaar.
Olaf : Dat betekent toch niets? Maakt het alleen maar moeilijker.
Breg : Moeilijker wel ja, voor ons.
Olaf : Je spreekt raadsels. Zeg me wat je bedoelt.
Breg : Kijk. Natuurlijk is het niet gemakkelijk, een vriend omleggen, ook Manders begrijpt dat. Maar door ons op de klus te zetten vangt hij twee vliegen.

Olaf kijkt op van een hap die hij in zijn mond wil steken en zijn wenkbrauwen komen omhoog.

Breg : Ten eerste is hij van Michel af. Hij was altijd al opstandig en nu is hij te ver gegaan en verdwijnt hij in de geschiedenis. Dat is direkt een voorbeeld voor de rest. Manders zegt eigenlijk ‘Rommel niet met Manders anders stoppen we je tussen vier planken.’. Het tweede is dat hij onze loyaliteit test. Als we dit doen weet hij precies wat hij aan ons heeft en zitten wij gebeiteld.
Olaf : Dus..... (hij houdt zijn hand op om aan te geven dat hij nog een hap zit te verteren) jij vind het niet vervelend om Michel naar de andere kant te helpen?
Breg : Dat zijn jouw woorden.
Olaf : Maar je denkt het wel.
Breg : Nee natuurlijk niet man. We zijn met zijn drieën opgetrokken. We hebben dezelfde wijven geneukt, zijn met z’n allen op vakantie geweest, hebben relaties zien komen en gaan, hebben goddomme samen ondergedoken toen die keer in Frankrijk. Toen doorgelekt was dat we spul bij ons hadden. Nee, ik vind deze klus niets... Klote.. Tering. Maar ik wil niet morgen mijn voordeur open doen om bekeerd te worden met een rond gaatje in me voorhoofd.
Olaf : Vind je dat het reëel is wat we doen?
Breg : Nee. Er is niets gewoons aan om een goede vriend door zijn kop te schieten. Ik schijt in mijn broek.

even valt er een stilte en Olaf die zich ongemakkelijk voelt besteld in die stilte nog een koffie. Het blijft stil totdat de bediening komt en een grote mok voor hem volschenkt.

Breg : Weet je nog die keer in Oostenrijk? (Olaf knikt)
Breg : Ik dacht dat ik dood ging van het lachen. Michel had een meisje in het dorp gevonden die het had aangedurfd om mee te komen naar zijn kamer. Hij had niet verteld dat we daar met zijn drieën lagen, maar ze was al zo dronken dat het haar ook niets kon schelen. Ha, hij vroeg of we even weg wilden gaan, maar vijf minuten later waren we teruggekomen en had ze volgens mij niet eens gemerkt dat ze door drie gasten genomen werd. Hehe. Ik mis die tijd.
Olaf : Wat ik van die vakantie herinner was de sneeuw.
Breg (oprecht verbaasd) : De sneeuw?
Olaf : Ik had coke meegenomen en had het laten vallen op de sneeuw.
Breg : Haha. Dat heb je me nooit verteld.
Olaf : Het was bijna duizend gulden wat ik liet vallen en ik vond het zonde want het was het enige wat ik op dat moment nog bij me had.
Breg : Wat heb je gedaan? Ben je op de grond gaan liggen en gaan snuiven ?!?
Olaf : Ja, en sterf, daar is niets grappigs aan.
Breg : Er begint me iets te dagen.... Oja, jij kwam die avond thuis en wij zaten voor de openhaard met twee vrouwtjes en vroegen aan je of je in elkaar geslagen was. Je hele neus zat onder het bloed maar je wilde niets zeggen.
Olaf : Sindsdien heb ik niet meer gesnoven. Als ik alleen maar coke zie denk ik daaraan.
Breg : Jezus, je bent daarna nooit meer op de wintersport geweest.
Olaf : Nee, en dat was de enige verdomde reden.

beide krijgen een wazige blik in hun ogen en halen waarschijnlijk allemaal herinneringen op. Na een tijdje komt Bregand erachter dat zijn koffie op is.

Breg : Back to business.
Olaf : Verdomme! Het zint me niet. Ik weet niet of dit nu wel verstandig is. (De omelet is op en met één handgebaar schuift hij zijn bord naar het midden van de tafel)
Breg : Je hebt gelijk, maar wat is het alternatief. Terug naar Manders en zeggen dat we de klus niet doen? Dat zou onze reputatie geen goed doen. Je moet je ook bedenken dat hij er toch aangaat. Of wij dit nu doen of iemand anders....
Olaf : Dat zeg je nu wel, maar Michel is niet gek.
Breg : Nee, dat zeer zeker niet. Maar als je iemand weg wil hebben uit het gezicht van de Aarde, zullen wij niet de enige zijn die dat kunnen.
Olaf : Hij heeft eerder op een hitlijst gestaan.
Breg : Ja, die keer met dat andere Maffia spul. Haha. Kwamen ze om hem te straffen, maar hij wist het al die tijd al en zorgde dus voor grote paniek.
Olaf : Hij heeft er toen meer koud gemaakt dan ik in mijn hele leven.
Breg : Is het wel goed wat we doen?
Olaf : Wat? Wat wil je dan? Hem helpen en ons tegen Manders verzetten? Lijkt me geen goed plan.
Breg : Wat is er tegen? Met zijn drieën betwijfel ik het of Manders het aandurft. Hij weet dat wij weten wat zijn reactie zal zijn, en dus weet hij dat wij op hem wachten. En ook hij is het geval van Michel tegen die Maffia niet vergeten.
Olaf : Het is zo’n verdomde loner die Michel. Altijd tegen de haren in.
Breg : Hij heeft zijn zaakjes goed voor elkaar.
Olaf : Tot nu toe dan.
Breg : Ja, tot nu toe.

Bregand legt wat geld op de rekening die op tafel ligt en staat op. Zonder nog meer te zeggen verdwijnen naar buiten toe.


Act 2:

Michel woont in een appartementen flat ergens in een buitenwijk. Het gebouw is een U vorm met wat groen in het midden. De zon schijnt nog steeds en het is een heerlijke Lente dag. Jassen worden er niet gedragen en alles heeft een gezapig karakter. Op de patio in het midden zijn twee kinderen aan het schommelen. Hun stemmen weerkaatsen tussen de muren. Beneden staan Bregand en Olaf op het punt het gebouw in te gaan, maar ze kunnen er niet in zonder sleutel dus moeten ze aanbellen.

Breg : Noem een getal onder de tweehonderd.
Olaf : Wat?
Breg : Je hoorde me wel. Noem een getal onder de tweehonderd.
Olaf : Uhhh.. honderdtwee en zeventig.
Breg : Top.

Breg drukt op het knopje met het huisnummer 172

Vrouwelijke bewoner : Hallo
Breg : Goedendag mevrouw wij willen een overbuurman verassen bij de deur. Kunt u misschien even open doen. (Een korte stilte volgt)
VB : Voor Henk?
Olaf (geërgerd) : Nee trut, waar bemoei jij je mee.

Breg geeft Olaf een klap achterop zijn hoofd

Breg : Sorry mevrouw, mijn broer is nogal predantorisch gestoord en zegt dingen die hij niet meent, kunt u nu de deur open doen?
VB : Ik laat me niet beledigen, debiel broertje of niet. (Besloten en verontwaardigd)
Breg : Sterf dan maar slet! (Breg drukt op vijf knopjes tegelijk)

Het luidsprekertje geeft een klik die aangeeft dan de vrouwelijke bewoner niets meer wilt horen. Prompt daarop klinken er meerdere stemmen tegelijk. Bregand herhaald wat hij al eerder zei, en even daarna klinkt de zoem dat de deur open gaat. Ze lopen het portiek in waarbij Olaf de trap neemt en Bregand de lift. Ze komen ongeveer gelijktijdig aan.

Breg: Waar was dat goed voor?
Olaf: Voor dat je weet maakt de koffie je dik, en ik denk dat ik wel wat aktie kan gebruiken.
Breg: Sure, kom op.

zelfverzekerd lopen ze over de galerij en stoppen voor de deur van Michel. Olaf checkt of zijn pistool nog goed zit achter in zijn broek en schud even met zijn hoofd heen en weer alsof hij zo met een bokswedstrijd gaat beginnen. Bregand probeert onverschillig te kijken. Voor de deur aangekomen drukt Breg twee keer kort op de bel. Even horen ze niets en haalt Breg diep adem, dan gaat de deur open..

Michel : Hé gasten! Zijn jullie verdwaald?
Olaf : Ja dat zijn we en toevallig bellen we hier aan om te vragen of we even van het toilet gebruik mogen maken.

Bregand laat zijn hand rustig achter zijn rug verdwijnen

Breg : Nu heb ik één vraag Michel. Waarom heb je Manders belazerd?

Ook Olaf probeert zonder dat het opvalt zijn pistool vast te pakken. Er valt een stilte die enorm op de zenuwen van hun beide werkt. Dit is het moment waarop ze het moeten doen... Een vriend om zeep helpen.

Michel : Omdat Manders een klootzak is en vanochtend heb ik hem koud gemaakt!
Olaf : W... Wat?
Breg : Je hebt Manders koud gemaakt?
Michel : We konden het niet meer zo goed vinden met elkaar.

Olaf en Bregand kijken elkaar met opgetrokken wenkbrauwen aan

Olaf : Oh.
Michel : Hebben jullie daar een probleem mee?
Breg : Nee. Heb jij een probleem Olaf.
Olaf : Nee.

Beide laten de handen zakken naast hun lichaam en halen de schouders op

Michel : Komen jullie nog binnen of hebben jullie de voorkeur bij de deur verder te praten?
Olaf (lachend) : Nou, doe maar een lekker bakkie koffie.
Breg (ook lachend) : Ja daar ben ik net aan toe.

Michel houdt de deur open, Olaf en Breg lopen de huiskamer in. Daar staat een twee en een driezitter, en een luxe stoel die gericht is op de breedbeeld TV die een redelijk deel van de muur in beslag neemt. Quasi ontspannen gaan ze zitten op de bank.

Michel : Ik heb net koffie gezet, ik zal het even inschenken.

Michel verdwijnt het keukentje en uit het zicht van Olaf en Bregand. Die kijken elkaar aan en weten blijkbaar niet wat ze van de situatie moeten denken. Ze horen wat kopjes en schoteltjes in de keuken en het valt Bregand op dat hij geen koffie ruikt. Terwijl die gedachte in zijn hoofd opkomt en hij wil reageren komt Michel de kamer binnen met twee handpistolen die zwaar genoeg zijn om een olifant te vellen. Zowel Bregand als Olaf reageren door hun ervaringen in het verleden razend snel, maar niet snel genoeg voor Michel die het vuur opent. Bregand zijn ogen worden groot vol verbazing terwijl twee kogels in zijn borst slaan en hij achteruit over de bank valt. Met Olaf vergaat het al niet beter en slechts één keer gaat zijn pistool af om een gat in het plafond te boren. Het volgende moment is het stil en is de kamer vergeven van kruitdampen. Als in een western blaast Michel over zijn pistolen en gooit ze daarna op de grond. Dan komen ook zijn emoties boven en schreeuwt hij het uit.

Michel : Aaargh!! Stupid !!

Hij loopt op Bregand af en geeft hem een paar schoppen, maar Bregand voelt het niet meer. Beiden zijn ze dood. Ook Olaf pakt hij beet en geeft zijn lichaam een gooi. Bloed uit Olafs wond komt op zijn gestreken overhemd en als hij dat ziet heeft hij nog een reden om te vloeken. Hij loopt naar de keuken en probeert de vlek er enigszins uit te wassen wat hem maar half lukt. Dan loopt hij naar de slaapkamer en pakt de sporttas op die op zijn bed ligt. Voordat hij door de voordeur naar buiten stapt kijkt hij nog even om en schud ongelovig zijn hoofd en mompelt: ‘Zoals de waard is, heheh.’. Daarna trekt hij de deur dicht. Kijkt om zich heen en ziet enkele gezichten van zijn buurtbewoners geschrokken door het raam kijken. Hij trekt zich er niets van aan en gaat met dezelfde trap die Olaf zonet genomen had omlaag. Uit gewoonte kijkt hij in zijn postvakje, maar ziet niet anders dan reclame materiaal. En onverschillig stapt hij zijn auto in en verdwijnt naar zijn nieuwe indentiteit......




Henri Koppen najaar 1996
  Topic  
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Jump To: